De slechtste cadeaus ooit gegeven aan een Thanksgiving-tafel

Een cadeau dat aan tafel wordt gegeven heeft een eigen kwaliteit: het gaat open waar iedereen bij is, zittend, zonder uitweg.

De volgende zijn allemaal echt gegeven. Ze staan hier opgesomd in het belang van de volksgezondheid.

De elf

Een dieetkookboek. Overhandigd tijdens een maaltijd. De gever legt uit dat het “voor januari” is, wat niet helpt, en de ontvanger bedankt, wat nog minder helpt.

Een geurkaars die “Herfstoogst” heet. Geen slecht cadeau. Een slecht cadeau elf keer, wat gebeurt als een loting geen budget en geen opdracht heeft en dezelfde winkel op ieders route naar huis ligt.

Een fotolijst met de voorbeeldfoto er nog in. Een gezin van vier, niemand verwant aan wie dan ook in de kamer, lachend op een strand. Gegeven in de lijst, nog in het folie. Niemand zegt iets.

Alles met het gezicht van de ontvanger erop gedrukt. Een mok, een kussen, een kalender met twaalf identieke foto’s. In elke familie zit één iemand die dit grappig vindt, en dat is altijd de gever.

Een sportschoolabonnement. Zie het kookboek, maar met een maandelijkse afschrijving en een gesprek over opzeggen in februari.

Een airfryer, gegeven aan degene die gekookt heeft. Overhandigd in de keuken waar diegene net negen uur heeft gestaan. De implicatie is niet bedoeld en komt toch aan.

Een boek dat de gever net uit heeft en duidelijk terug wil. Herkenbaar aan de bon die er nog in zit en aan de opdracht om “te vertellen wat je ervan vindt”.

Een DNA-afstammingstest, op een familiebijeenkomst. Gegeven als curiositeit. Soms geen curiositeit. Er bestaat een versie van deze avond die anders afloopt, en iedereen aan tafel voelt dat.

Een muursticker met een woord erop. SAMEN. DANKBAAR. Dit is geen grap, het is gewoon een poster die er niet meer af gaat.

Iets dat zichtbaar is doorgegeven. Te herkennen aan het kaartje van iemand anders dat nog in het tasje zit, of aan inpakpapier van een feest dat nog moet komen.

Een cadeaubon voor een winkel die failliet is. Te goeder trouw gekocht, vier jaar geleden, die ochtend in een la gevonden. Hij heeft een vervaldatum en die viel onder het vorige kabinet.

Het patroon

Negen van de elf hebben dezelfde vorm: het cadeau gaat over de gever. Zijn dieet, zijn boek, zijn gevoel voor humor, zijn tussenstop bij de winkel onderweg.

Het enige wat een cadeau aan een familietafel moet overleven, is opengemaakt worden waar de hele familie bij zit. Dat sluit alles uit wat een verwijt inhoudt, alles wat uitleg nodig heeft, en alles wat de gever liever zelf had gehouden.

De oplossing, die saai is

Een loting met een budget en een opdracht haalt er in zijn eentje negen van de elf uit. Niet omdat mensen er attenter van worden, maar omdat het ze één persoon geeft om over na te denken in plaats van negen, en een bedrag om op te mikken.

De twee die overblijven — de DNA-test en het kussen met het gezicht — zijn een zaak van het eigen geweten.

Wil je familie er juist helemaal voor gaan, dan heet dat een foutste-cadeauwedstrijd en die heeft eigen regels. Het per ongeluk doen aan een familietafel is de versie waar niemand van geniet. Voor de rest van het genre zijn de slechtste kerstcadeaus een apart en even rijk veld.