Friendsgiving: het eten, de loting, en wie wat meeneemt

Friendsgiving is het zeldzame diner waar niemand verplicht is te komen, en precies daarom is het meestal de betere avond.

Het mislukt ook op één specifieke manier: elf mensen nemen toetje mee.

De twee lijsten

Alles wat het organiseren waard is staat op een van beide, en allebei horen ze een week van tevoren te bestaan.

De etenslijst, per gang. Niet “neem iets mee” — dat levert vier zakken chips op en geen groente. Houd het hoofdgerecht zelf, want dat bepaalt de timing, en zet de rest open om te claimen: voorgerecht, twee bijgerechten, één toetje, brood, ijs. Wie niet kookt neemt de drank mee, en dat is een echte taak.

De mensenlijst. Wie komt, en wanneer je het moet weten. Twaalf is het aantal waarop een Friendsgiving ophoudt een etentje te zijn en een evenement met een stoelenprobleem wordt; het is nuttig te weten aan welke kant je zit voordat je het eten plant.

Waarom een loting bij deze avond past

Een vriendengroep heeft eind november hetzelfde probleem als een familie: iedereen zou iets willen geven, en voor elf mensen kopen kan niemand.

Een loting maakt er één cadeau per persoon van. En deze avond past er beter bij dan Kerst, om drie redenen:

• Iedereen is er echt. Kerst verdeelt vriendengroepen over families en steden. Friendsgiving is de ene avond in november waarop de hele groep in één kamer zit.
• Het budget is eerlijk. Twintig euro in november is twintig euro. Dezelfde twintig in de derde week van december concurreert met al het andere.
• De cadeaus gaan samen open. Een cadeau dat voor de groep wordt uitgepakt is meer waard dan eentje dat in een tasje wordt meegegeven bij de deur, en dat is het deel dat mensen onthouden.

Doe de loting een week of twee voor het diner, niet erop — anders vraag je iedereen in drie dagen te winkelen.

Wat je geeft op een Friendsgiving

De opdracht is smaller dan met Kerst, wat het makkelijker maakt. Dit is een groep die elkaar kent en zo meteen samen aan tafel gaat.

• Iets dat opgaat. Goede koffie, een fles, iets uit een winkel bij jou in de buurt dat zij niet krijgen. Vrienden stapelen spullen van elkaar op; dit is het jaar om daarmee te stoppen.
• Iets uit het afgelopen jaar. Een afgedrukte foto van de groep, een kaartje expres slecht ingelijst. Kost acht euro en overleeft alles wat er verder op tafel ligt.
• Iets voor het huis. Iedereen in een vriendengroep zit in een andere fase van inrichten, en bij allemaal ontbreekt iets saais en nuttigs.
• Geen grap die uitleg nodig heeft. Als er twee zinnen aanloop bij horen, is het een kaartje en geen cadeau.

De drie dingen die misgaan

Niemand had de oven geclaimd. Twee gerechten moeten allebei een uur op 180 graden, op hetzelfde uur. Vraag wat er de oven in moet als de lijst rondgaat, niet om zeven uur.

De plus-eens zijn nooit besproken. Zet het in de uitnodiging: partners wel of niet, en of ze meeloten. Een vriendengroep is geen familie, en “vanzelfsprekend” doet hier heel veel werk.

De loting is tijdens het diner gedaan. Het voelt spontaan en het dwingt iedereen in paniek te winkelen. Stuur hem twee weken eerder en laat de avond de uitwisseling zijn.

De kwestie van de omvang

Onder de acht is een Friendsgiving gewoon een etentje en is al het bovenstaande overbodig: kook voor mensen en geniet ervan.

Tussen acht en zestien verdienen de lijsten hun plek en helpt de loting echt.

Boven de zestien is het een feest met eten, en moet je ophouden te doen alsof iedereen tegelijk gaat zitten. Twee zittingen, een buffet, en een loting die nu de enige redelijke manier is waarop iemand nog iets uitwisselt.