De slechtste Secret Santa-cadeaus, gerangschikt op hoe snel het stil wordt
Ergens staat iemand op het punt jouw pakje open te maken waar elf anderen bij zijn. Die persoon heeft ongeveer één seconde om zijn gezicht in de plooi te krijgen.
Dit artikel is een publieke dienst aan dat gezicht. Alles hieronder is echt door echte mensen gegeven, en alles hieronder is een fout. Maak geen aantekeningen.
Niveau één: de klassiekers van het niet-uitmaken
1. De mok met een grap erop. De grap was leuk in 2011. De mok overleeft ons allemaal, want niemand kan een mok weggooien: hij staat straks dertig jaar achter in een kast als klein keramisch monument voor de vier minuten die jij aan de keuze besteedde.
2. De geurkaars die jij vorig jaar kreeg. Doorgeven is een nobele kunst. Doorgeven met het oude kaartje half eraf gekrabd is een bekentenis.
3. De badset van het tankstation. Hij heeft de vorm van een eend, hij ruikt naar ruitenwisservloeistof, en de hele kamer kan hem tot op de cent prijzen omdat iedereen langs dezelfde shop reed.
4. De cadeaubon met € 7,34 erop. Geen rond bedrag. Een restsaldo. Je hebt iemand je kliekjes gegeven en er cadeau tegen gezegd.
Niveau twee: de cadeaus die stiekem een boodschap zijn
5. Het sportschoolabonnement. Niets zegt “ik heb aan je gedacht” zo goed als “ik heb aan je lichaam gedacht”.
6. Het boek over een beter mens worden. Wordt elke keer gelezen als een diagnose, hoe zacht de omslag ook is vormgegeven.
7. De labelprinter, de ladeverdeler, het “ruim je leven op”-pakket. Je hebt geen cadeau gegeven. Je hebt een klacht ingediend over zijn bureau.
Niveau drie: de cadeaus die stiekem huiswerk zijn
8. De plant die twee keer per dag water wil. Je hebt iemand een pleegkind gegeven. Hij gaat dood in februari en de ander voelt zich schuldig, wat hopelijk niet het plan was.
9. De belevenisbon. Alleen geldig op dinsdag, negentig minuten rijden, verloopt over zes weken, vereist een metgezel die ook een bon heeft. Het is geen cadeau, het is een logistiek probleem in een envelop.
10. Het ding waar batterijen bij horen die je niet meegaf. Nu staat er een ouder op 26 december in de winkel. Goed bezig.
11. Het dier dat je op zijn naam adopteert. Hij krijgt een certificaat, een foto van een sneeuwluipaard dat hij nooit zal ontmoeten, en de wetenschap dat jij geld aan iemand anders hebt gegeven.
De eindbaas
12. De ingelijste foto van jezelf. Onverslaanbaar. Geen herstel mogelijk, geen beleefd antwoord voorhanden, en geen plank in huis waar het ding kan staan. Het is technisch gezien attent, en precies dát maakt het verwoestend.
Goed, de nuttige dertig seconden
Wil je het echt goed doen: deze twaalf falen allemaal omdat ze over de gever gaan. De mok ging over jouw middag, het abonnement over jouw mening, de bon over jouw budget.
Een cadeau dat aankomt gaat over degene die het openmaakt, en dat lukt alleen als je vroeg genoeg weet wie je hebt getrokken om iets aan hem op te merken. Oftewel: twee weken van tevoren loten, niet de avond ervoor.
En wie oprecht iets afschuwelijks wil geven: daar bestaat een format voor. De foutste-cadeauwedstrijd, waarin de hele kamer probeert te verliezen en iedereen dat weet. Dat is een totaal andere avond — en een veel betere dan toekijken hoe iemand een foto van jou vasthoudt.